Son Anlar
Son öpücüktü dudağında hissettiği, bu son öpüşmeleriydi. Son dakikalar, ayrılığın ilk dakikalarıydı. Son kez göz göze bakıyorlardı. En derinlere işliyordu bakışlar. Konuşmak acıyı daha da dayanılmaz hale getiriyordu. Bu yüzden sükûnet vardı havada. Sadece bakışlar konuşuyordu. Anlam yüklüydü her şey.
İster istemez bir çıkmaz doğmuştu ama ikisinin de istemediği bir sonuçtu ayrılık. Acı verici sözler dökülünce ortalığa, yaşadıkları mekân tiksinti veriyordu her ikisine de. Belki sözcükler de değildi ayrığın nedeni. Belki başka birisi vardı işin içinde. Artık her ne olduysa yollar ayrılmalıydı. Çünkü ayrılık böyle olurdu. Arkada hiçbir şey bırakmadan kaybolmaktı.
Belki daha en başında yapılmıştı yanlış. “Hayallerimdeki kız” demişti biri, “hayallerimdeki erkek” demişti diğeri. Hâlbuki hayal ile gerçek ayrı şeylerdi. Sırf isteklerle yaşanmazdı. Biraz da hislerin ve düşüncelerin kaynaşması lazımdı.
Şimdi istemeseler de ayrılmak zorundalar. Çünkü temelsiz bir ilişkinin üstüne ne yapılabilirdi ki. Sabah bir öpücükle uyanmak kimi zaman hoştu. Sonrasında ejderhanın solumasına benzetilen soluklar duyulmaya başlandı. Elinden uçup giderken her şey, yine bir bahar havasına, ılıman esintiye büründü ruhlar, yumuşadı. Biraz daha zaman geçse acaba kim kimi bıçaklar.
Son buldu. İşin özüne inmeden yapılan bütün hatalar. Zamanı gelince son buldu.
Nedeni gurudan mı, yoksa birbirlerine söyledikleri ağır sözlerden mi, araya giren birinden mi? bilinmez. Önemli olan bu acı dolu sonların yaşandığı andı.
14.04.2010 22:16 Tokat
İster istemez bir çıkmaz doğmuştu ama ikisinin de istemediği bir sonuçtu ayrılık. Acı verici sözler dökülünce ortalığa, yaşadıkları mekân tiksinti veriyordu her ikisine de. Belki sözcükler de değildi ayrığın nedeni. Belki başka birisi vardı işin içinde. Artık her ne olduysa yollar ayrılmalıydı. Çünkü ayrılık böyle olurdu. Arkada hiçbir şey bırakmadan kaybolmaktı.
Belki daha en başında yapılmıştı yanlış. “Hayallerimdeki kız” demişti biri, “hayallerimdeki erkek” demişti diğeri. Hâlbuki hayal ile gerçek ayrı şeylerdi. Sırf isteklerle yaşanmazdı. Biraz da hislerin ve düşüncelerin kaynaşması lazımdı.
Şimdi istemeseler de ayrılmak zorundalar. Çünkü temelsiz bir ilişkinin üstüne ne yapılabilirdi ki. Sabah bir öpücükle uyanmak kimi zaman hoştu. Sonrasında ejderhanın solumasına benzetilen soluklar duyulmaya başlandı. Elinden uçup giderken her şey, yine bir bahar havasına, ılıman esintiye büründü ruhlar, yumuşadı. Biraz daha zaman geçse acaba kim kimi bıçaklar.
Son buldu. İşin özüne inmeden yapılan bütün hatalar. Zamanı gelince son buldu.
Nedeni gurudan mı, yoksa birbirlerine söyledikleri ağır sözlerden mi, araya giren birinden mi? bilinmez. Önemli olan bu acı dolu sonların yaşandığı andı.
14.04.2010 22:16 Tokat