Kafatasıma sıkışmış düşüncelerim Elleri bağlı bir tutsak kadar özgür Kendini kandırır umut hülyalarıyla Karanlığın içinde bir ışık arar durur Bazen döker sözcükleri kâğıtlara Ne istediği muallak bir beyin ustası İçine giren her düşe kapı açıp köleleşir Sıkıştığı hâkimiyetiyle övünür ölümü beklerken 16.04.2014 19:31 Kayseri
Balık ne kadar çırpınır ölmeden önce Umutsuzluğun başlangıcı ölüm anına denk geliyor Ya suya tekrar düşerse Sevinçle soluyor, hızlıca derinlere ilerliyor Tekrar o anı yaşamaktan korkuyor 31.03.2014 14:20 Nevşehir