Bugün Bir Karınca Öldü

Uykusuzluk ve güneşin tepemde dönmesi beni bir hayli yormuştu. Bende başımın ve ayaklarımın ağrısı dindirmek için bir banka oturdum.
Dikkatimi bir karınca çekti... Kaldırım taşlarının arasında dolaşıyordu; ne aradığını bilmeyenler gibi dolaşıyordu. Bir anda kaldırım taşında bir iz belirdi. Karıncanın üstünden bir çocuk bisikleti geçmiş ve karınca sıvı haline gelmişti onca ağırlığın altında.
Evet, bugün bir karınca öldü, ölen karınca yalnızdı benim gibi…
Karıncalar kaldırımlarda ezilerek ölüyor, nesilleri tükeniyor. Bense durmuş cinayeti seyrediyorum.

 
11.7.2008 Tokat