O Öldü

Bilinmez nedenlerin gerçekliğine inanmalı insan. Bazen gerçeğin görülmediğini bilmeli ve bu yönüyle düşüncelerini insanlara göstermeli.
Suskunmuş, beklide doğuştan durgun, küskün…
Ölüm bir başlangıçtı. Bunu biliyordu ama ön hazırlık safhasını aniden geçmek istedi ve karar verdi. Hem de aniden!
Sonra ne yapılabilir kısaca bir düşündü. Ne çeşit ölümler vardı. Nasıl erken ve acısız ölünebilirdi? Aradı ve cevabını buldu.
Sırada uygulaması kaldı ve bunun içinde bir yer lazımdı. İnsanların sevdiği bir şey, yüksekten atlayıp ölmek… Belki de mecburiyet, beklide koşulların getirdiği bir durum. Sonuç olarak çok fazla tercih edilen bir ölüm; atlamak ve ölmek…
Sonunda her şey hazırdı. Kimsenin düşünmeden, kafasını yormadan anlayamayacağı gerekçeleri vardı. Bence kesin vardı. Nedenlerin bilinmezliği budur işte ve kimsenin göremediği gerçeklik.
Öldü. Acı çekti mi bilmiyorum ama öldü. Ölmeden rüzgârın tenine verdiği hissi düşündü belki, bekli de gerekçelerinin bunu yapmasına yetip yetmeyeceğini düşünerek, o yükseklikten aşağı atladı.
İstediğine kimsenin istemediği şekilde ulaştı.
18.10.2009 00:38 Tokat