Küçük kız

Küçük eller, masum bir yüz kaldırımın kenarında oturmuş, küçük çantasında bir şeyleri bulmaya çalışıyor. Yüzü biraz kirli ama güzelliğini örtmeye yetmemiş. Önünde bir elektronik tartı aleti öylece köşesinde duruyor.

Önünden geçtik. Sonra döndük yine geçtik. Hep aynı yerde duruyor. Orda yaşamak onun için kaçınılmaz olmuş. Önünden ilk defa geçerken bilmediğim bir dilde “baba” kelimesine benzer kelimenin küçük ve mecalsiz dudaklarından “artık yetmez mi” gibi bir yakarış yayıldı kaldırıma. Kimseler dikkat etmedi belki ama ben acaba bu çocuğu bu duruma düşüren yüreğin babasının olma ihtimaliyle zaten yıkılmıştım. Masumluğunu satışa çıkarmış, kim bilir insanlığın hangi devrinde yaşıyordu düşünceleri. İkinci defa önünden geçtiğimde küçük kızın yüzünde orada oturmasının hiç de farklı bir durum olmadığını, o meleğimsi yüzüne bakarak gördüm.

O küçük kız ordaydı ama artık zihnimden hiç çıkmayacaktı.

02.05.2014, 09.24 Şanlıurfa