Sana emanet

Düşüncelerimi emanet edeceğim bir başka beden yokken nedensiz bir arayışla kendimi kandırmam, kendimi cezalandırmak değil midir? Ortak düşüncelerin mahremiyetini yitirmişliğini sana uzatıp, bana vereceğin duygu yüklü bir cevap anahtar olabilir mi? En savunmasız anım, hüzün ya da mutluluğun düşüncelerime bir perde çektiği an. Belki de onca acımasız düşüncelerimin anlamsız ve boşu boşuna olduğunu anladığımdan kapaklarını açarım kalbimin. Yalnızca sana. Yoksa düşüncelerimi emanet edeceğim bir başka beden yok. O da özellikle mutluluğa denk gelmeli. Belki bencilce, belki korkular, belki sonuçlar ve belki de anlamsızlıktan içimde öylece durur saklı düşüncelerim. Belki kızarsın ama bazen nedensiz ve düşüncesiz bir tavırdır zamanın ardında kalan. Düşünceden yoksun, bazen sevgiden de… Geçip gider hiç şüphem yok, senin de olmasın. Bu kadar uzun bir süreç kimine ne getirir kiminden ne götürür hiç belli olmaz. Tek fark beraberliktir.

05.12.2014 01:02 Kayseri