Zor yolculuk

Önümde zirvesi karlı bir dağ

Gözümde büyüyor öylesine

Derin bir nefesle Bismillah diyorum

Başlıyorum tırmanmaya

Saçlarım çıktıkça beyazlaşıyor

Ellerim pürüzleşiyor

Gözlerimse hep en yukarıda

Bir yol seçiyorum kendime

Zor, bazen daha kolay

Pes etsem mi, diyorum

Kendimi teselli ediyorum

Devam ediyorum yola yavaşça

Sana bakıyorum daha başında yolun

Seninle başladığım noktada

Benimle ne kadar yukarılara geleceksin

Sen mi ben mi önce düşeceğiz aşağılara

Hâlbuki aramızda halat var

Kopmaz sandığımız

Biri kesip kaçmış gibi

Düşerken sana bakamıyorum

İçim yanıyor etraf ne kadar soğuk olsa da

Artık tırmanmak zaruretten başka bir şey olmuyor

Bir manzara eşlik ediyor sensiz

Gözlerim bir anne gibi arıyor seni tükenmez umutla

Ben senden önce düşersem

Hikâye bir çıkmaza giriyor, benim için

Sadece bakmak kalıyor ardından

Vücudumdaki açılara aldırmadan

13.06.2014 12:09 Kayseri