Düşler ve Düşünceler

Bana olanı anlat. Yaşarken neden bu kadar kendine acıyıp ancak hiç de acınacak bir durumda olmadığını... Kendin anlat kendini. Doğru soruları kendine sor. Yanlışlarının sana neler getireceğini, bildiğin halde atladığın ateşleri... Söndürecek gücün olmadığı halde neden atladığını. Belki bazı düşlerin müspet ama yolun düzgün mü? yanlışla doğruya varılmaz bilmiyor musun? Anlamıyorsan ya da anlamak istemiyorsan sana kim anlatabilir, kim seni alıp "bu doğru yol bak" diyebilir. Aslında çağrıcılar etrafta ve çoğunu tanıyorsun ama en amansız düşmanın çağrısı seni cezp ediyor ansızın. Nedenlere bulandığında iş işten geçmiş, zaman tükenmiş, olan olmuş oluyor. Kağıtlar hep beyaz yapılıyor. Sonra kirleniyorlar senin gibi. Önce temizlemeye çalışıyorsun. Az da olsa izleri kalmış, sonra bir bakıyorsun daha da kirlenmiş. Hep böyle olunca kirlet sil tekrar kirlet tekrar sil. Kağıt kağıtlıktan insan insanlıktan çıkıyor. Anlıyorsun. Sonuna gelmeden neden olmuyor diyorsun. Hani biliyord...

Çocuğa salak diyor sandım. Hatta dahasını da... ama anladım ki suçlu çocuk değildi. Kadın otobüsten indi. Bende oradan geçiyordum, bankaya gitmek için hızlı adımlarla. "Kardeşim nasıl bir laf, insanlıktan nasibini almamış..." gibi bir cümleye tanıklık ettim. Mahcup oldum. Sanki suçu işleyip kadının sözcüklerine maruz kalmış gibi. Düşündüm, kendimi düşündüm, sonra halletmem gereken işleri ve kadını unuttum. Şimdi hatırladım mirasçı yaptım geleceğe... 03.09.2013 19:25 Kayseri 

suratındaki her bir kırışık bir olayın izi gibiydi. sözler eskimiş, gözleriyse küçük adımlarını attığı günden beri aynı şekilde parıldıyordu.  iki insan bir karede mutlu bir poz veriyor. zaman hislerini birbirlerine daha yakınlaştırsa da onları birbirinden almış. artık bir kare bir insan. ve bir kırışık daha eklenir solgun yüzüne. ilk bakış da fark edilebilecek kadar derin bir iz.  ilk kareden son kareye hayatı kovalar durur insanlar. ikisi de kovaladı. her şeyi yaşadık, diyemediler. her şeyi tattık, diyemediler. hayatın gösterdiği her şeyi yaşadı ve tattılar.  elinden düşerken çerçeve, Azrail gelmiş demek ki solukları azalmakta. son karede yine parıldayan ancak ne gördüğü bilinmeyen biz göz kapandı. 10.06.2013 22:09 Kayseri         

Pişmana pişmanlık Keşke ile süslenmiş mektup İçi kanayan bir mahcup Beden kül olsa hak mıdır? Savruluyor rüzgarın ardından Hüküm benin içinde saklı Kargaşada burnu havada Yürek  kül olsa hak mıdır? 16.06.2012 18:13 Gölköy

“al sana lazım olur, soba yakarsın.”dediğinde eşine işlenmiş otobüs biletlerini uzattı. Hemen şoförün arkasına zar zor oturdular. Bu sözlere tepki veren bir diğer yaşlı amca güldü.kadın, “sende hanımına böyle lakırtılar yapıyor musun” dedi diğer amcaya. Bir sohbet başladı ki dinlemesen sanki hayatın boşa gidecek. Yaşlılar sanki senelerdir tanıyorlardı birbirlerini. Bizim yaşlı amca eşini hastaneye götürüyormuş. Diğer amca “aslında bu otobüsler çekilecek çile değil.insanın arabası olmalı kardeşim. Hastalık zor. Çekilmez.” “Tabi ya. Araba olsa iyi olurdu. Ama bu kadınlar hastalanınca iş daha da zor kardeş. Kadının hastası adamı bezdirir.” Teyze cevap vermeye çalışsa da iki amaca onu unutmuşçasına sohbete devam ettiler. hayatın özeti sözlerdeydi. düşündüm bu otobüsler de olmasa nerden duyacaktık bunları. 23.10. 2011, 20:36:42 Tokat

geçen günü unuttum bugünün hüznü bir başka arzulara boyun eğmek artık normal köle olmuş, körelmiş duygularım yolunu kaybetmiş sanki benliğim doğruluk artık buralarda bulunmuyor kendimi bile kandırır oldum köle olmuş, köleleşmiş duygularım bir omuz olsun ağlamak için ağlamak için omuz satın alman gerekir dediler dedilere çok takılmak istemezdim ama kayboldum yönetmekten çok misafir bu bedende... 11.10.2012 20:19 Nevşehir

Kokusu sinmiş dört duvara Hayal hanem yalnız Kapıyı çarpıp gitti Gönlüm şimdi sensiz, kimsesiz Yardıma muhtaç yüreğim, Bedenim el uzatmada aciz Sorulara köle olmuş benliğim Yitirmiş gerçeği, gerçekten habersiz Elbet soluklanır hislerim Sokulur bir şefkat meleğine Bu karmaşayı yutu verir zaman Vuslatım; sesiz bir bekleyiş 17.04.2011 22:56