Yeniden Düşlere

Gece göğe perde, düşüncelere yağmur…

Günler akıyor. “bu su nereden geliyor senelerdir” dediğimiz ırmak gibi… Hani ardını karıştırdıkça aynı renge boyanmış, tekdüze, hafızanın karanlık bir köşesinde bekliyor. Mecali de yok. Olsa, hissi yok. Ama bir kitap ilişince geceye düşünce kapıları açılıyor. Bir kandil oluyor. Gecen günlerin düşünceleri var elbet ama ışıksız bekleşmelerinden görünmüyorlar. Işığa eriştiren kitap oluyor işte. Alıp düşüncenin içine atıyor cılız varlığını, sarhoş duygularını. Sonra yine, kitap ve göz kapanıyor güne…

27.02.2019 23:26 ANKARA