Gönül gözüm

Yılların sensizliğinde kemiklerim üşümüş, yorgun adımlarına işlemiş bir uyuşukluk vermiş. İsteksizce yarına adım atmak da bir anlam ifade etmiyor. Yolun sana çıkması aklımda dönüp duran bir gizem. Düşlere boğulmuş biri için gizem ayrı bir heyecan uyandırıyor. Yol işte elbet bir yere çıkar ama nasip bu ya, sana çıktı. Uyuşmuş kemiklerim ayrı bir hisle, vücudum sevginin ve sevilmenin şımartışıyla yeniden ısınmaya başladı. Yarın için adım atmaya, hatta daha belirgin atmaya düşüncelerimle beni itti… İçimdeki melankoli belki ölmedi ama yolunmuş tavuk olması muhtemel. Sözcüklerin aciziyetiyle, gönül gözüme sözlerimi ekleyince elimde kalanlar şimdilik bunlar olup çıktı, gün içinde...

08.10.2015 17:33 Ordu