İçe sesleniş

Orda kal! Dünyanın gerçek yüzü inan güzel değil, dedi karnındaki daha doğmamış bebeğine. Binlerce bilmece vardı etrafa dağılmış, çözülmesi gereken. İçindeki umut, yarınlara mirası çocuğuydu. Kaybolan onlarca düşü kovalamak artık çok yorucuydu. Sorumlulukları arttı, hayat artık eskisi kadar risk kaldırmıyordu. 

25.12.2011, 23:23